Thursday, February 21, 2013

Valentine's Day :D and First wear the batik uniforms :p xoxoxo

YOU KNOW?!?!?!?! THIS IS OUR NEW BATIK UNIFORMS :D 
We're Happy!! yaa... very very happy :'D after waiting a long time .. finally we can too!

hari pertama pake batik.... bertepatan sama hari Valentine. kita ber4 (gua,rahmi,fara,dan dhea) tukeran coklat.. tapi ga langsung asal tukeran gitu ajaaaa :p kebetulan ada agita yg juga temen sekelas kita belum balik. kita awalnya ke kelas 1-orang 1-orang dan ngumpetin coklat yg dia bawa ke tempat yg paling sulut ditemuin._. nah setelah semuanya udah ngumpetin coklat masing-masing, di acak lagi tuh tempatnya sama agita... jadi,kita juga gatau posisi coklat kita tuh ada dmna-_- kita gaboleh dapet coklat yg kita sendiri, dan gaboleh milih-milih. jadi pas nemuin coklat, ya harus kita ambil dan berarti itu coklat milik yg nemuin (tapi gaboleh coklat sendiri)

mempersingkat waktu,karna diantara kita ada yg mau les dan gue juga mau pergi... jadi kita nyari coklatnya bareng-bareng, ngga sendiri-sendiri soalnya takut kelamaan .-. udah hampir setengah jam ga ada yg nemuin coklat satupun... karna emang si agita nyimpennya susah dijangkau aja-,- dan akhir salah satu kita mulai udah ada yg nemuin,terus gua juga udah dapet coklat yg gatau punya siapa... tinggal 2 orang lagi yg belum dapet coklat, akhirnya dikasih petunjuk sama agita. tapi tetep aja ga ada yg bisa nemuin-_- dan akhirnya setelah nunggu beberapa lamanyaaaaaaa, kita semua dapet coklat dari orang yg berbeda :D

 
mulai dari yang kiri.... itu namanya Dhea,yang tengah itu gue (putri) yang paling kanan itu Fara

ini gue nih B) pake batik baroooo ;;)


Ini kita ber4!!!!!! yang paling kiri itu gue,terus fara,dhea dan Rahmi :D




ini coklat buatan gua sendiri looooh ;;) khusus buat rahmi,dhea dan fara.. tadinya sih mau bikin huruf "TUJUH KM" tapi coklatnya kurang._.V huuehehehe

ini gua lagi buka coklat dari rahmi-_- dikerjain abis-abisan niiccchhh


dari yg paling kiri.... Fara,Dhea,Gua :)


gua yg paling kiri,sebelahnya itu fara,dan yg paling kanan itu rahmi



nah kalau yg inituh.... mulai dari kiri : Agita,gua,Rahmi dan Fara :) Dheanya lagi ngumpetin coklat dikelas-_-

ini yang paling depan Gua,belakangnya tuh si Fara dan yg paling belakang tuh Dhea... Rahminya lagi ngumpetin coklat-_-





nah kalau yang ini... paling depan Fara,belakangnya Dhea,dan paling belakang itu Rahmi... Gua lagi ngumpetin coklat dikelas-_-V





ini kita....kita yg selalu ber4!!!! gua kenalin satu-satu yaaa :) yang paling atas kiri itu rahmi.. sebelahnya itu Dhea.. bawah kiri itu Gue (Putri) dan yang terakhir itu Fara

always FOURever... wkwk




nih kita udah nemuin coklat-_- dari orang-orang yg berbeda.. hasil nyari susah payah-_- 
yang paling atas kanan tuh Fara,sebelahnya tuh Rahmi.. palinng bawah kiri tuh Gue(putri) dan yang terakhir itu Dhea...

ini gue sama fara

ber4!!! udah dapet coklatnya nih ;;) susah looh nyarinyaaa-__- kalau foto kaya gini, jadi kaya iklan coklat yaaaa :$ wkwk

Dhea,Rahmi,Fara,Gue


ini coklat yg gue dapet... nyari-nyari coklat, eh dapetnya punya rahmi :') dan lo harus tau!!! coklatnya dibungkus pake banyak KORAN-__-



ini coklat yg kita cari dan didapetin sama kita!!!! coklat yg paling kiri atas,itu yg gua dapet... yg sebelahnya itu yg fara dapet... coklat yg kiri bawah, itu yg rahmi dapet, dan yg sebelahnya itu yg dhea dapet
ini coklat kita ber4!!!! fyuhfyuhfyuuhhh *ngelapkeringet*
ini Rahmi sama Gue.... kita temen sebangku ;;)



Wednesday, February 20, 2013

Tugas Bahasa sunda



GIRIMIS TEU BAÉ RAAT
Ku Dian Héndrayana

Asa geus peuting pisan. Girimis can baé raat. Basa lilir téh, karérét adi kuring keur ngajanteng deukeut jandéla. Hordéngna bangun ngahaja disingraykeun. Meureun ngarah laluasa nyawang ka luar. Leungeun katuhuna baé nyampay kana sarigsig. Najan teu pati caang, cahaya lampu ti tebéh buruan wasa nétélakeun yén adi kuring keur alum ngungun.
Ti peuting kamari kénéh, adi kuring puguh bangun meunang pangabetah dina peta nu kawas kitu. Utamana mun mangsa peuting lantis ku girimis cara ayeuna, manéhna sok ngajanteng deukeut jandéla, nyawang ka luar. Kituna téh sok bari ngembeng cimata.
Hiji mangsa mah kungsi dideukeutan, laju ditanya naha ku naon. Jawabna téh majar keur ningali Apa.
“Hawatos Apa kahujanan di buruan,” omongna.
Emh.
Diteuteup deui, manéhna bangun enya nu keur betah nyawang ka buruan nu majar Apa keur ngajanteng lebah dinya. Sok lila kituna téh. Éta baé, méméh girimis raat mah, bangunna cadu teuing kudu gancang lugay tina deukeut jandéla geusan muru pangsaréan.
Ari peuting ayeuna, adi kuring geus ngajanteng deui deukeut jandéla. Lebah pipina katémbong baé aya nu ngagurilap sésa cimata nu ngamalir taya reureuhna.
Girimis di luar can kénéh baé raat.
Pirajeuneun kuring turun tina pangsaréan. Tuluy ngadeukeutan muru manéhna. Sarérétan gé laju katangén, lebah juru panonna aya kénéh sésa cimata, ngeyembeng bangun nu ngadago limpas.
Ti mangkukna mula, teu kalis ku dibeberah jeung dililipur, ngungunna téh bangun nu taya anggeusna. Tuda enya, saréréa gé taya nu teu ngarasa duheulang basa Apa nilar téh. Teu gering teu lungsé ieuh, Apa bangun léah dipundut ku Nu Kagungan. Bari calik keur ngariung balakécrakan  satutas sambéang Magrib, Apa rubuh ngarumpuyuk. Kungsi neuteup ka saréréa méméh enya nilar sabada ngucapkeun lapad Alloh.
Lah!
Diteuteup deui téh, adi kuring anteng baé mencrong ka buruan. Ti tatadi gé da teu sing aya sasaha ari lain tangkal jambu jeung pager beusi mah. Tuh, najan enya lampu ti tebéh buruan teu caang teuing gé, puguh sidik taya sasaha atawa sugan aya nu ngadon ngulampreng rumingkang.
“Hawatos Apa kahujanan di buruan…,” omongna deui.
Ema nu kitu téh deuih. Ti saprak Apa mulih téa, Ema mah taya pisan kabéragan. Méh saban waktu Ema kudu waé bedah cimata. Tuga gé Apa ngerelekna dina lahunan anjeunnna pisan. Malahan Ema ku anjeun bangun enya ngiring ngedalkeun lapad Alloh. “Lailahaillalloh…”
Bet temahna, Ema
 Sok rajeun katémbong numpi ngalangeu di kamarna. Ana pareng dilongokan mangsa usum dahar, walonna téh can hararayang atawa malik mariksakeun naha kuring jeung adi kuring geus dalahar atawa acan?
Leuh!
Di luar, girimis kalah asa beuki kerep. Sawaréh mah sawér pisan kana kaca jandéla. Sora séahna bet sada-sada talatah Apa ti kaanggangan, “Masing leket bebekelan ibadah keur bawaeun mulang…”
Ari dirérét, adi kuring kalah ka enya ngagukguk, cimatana limpas cara cihujan di luar nu murubut sanggeus bahé ti luhur langit.
“Ku naon Apa teu keresaeun lebet ka bumi…?” cenahna téh.
Disérangkeun ka buruan, cara tadi da puguh taya sasaha.
Kalah girimis beuki lila beuki kerep waé. Adi kuring anteng kénéh ngajanteng deukeut jandéla. Leugeunna beuki pageuh ngaranggeuman sarigsig. Tur kapireng deui inghakna beuki rosa waé. Sakapeung témbong obah taktakna tina nahan piceurikeun nu boa pohara kacida.
Teu lila tina kituna, manéhna malik neuteup ka kuring. Mencrong salila-lila.
“Ku naon Apa teu disina lebet?” tuluyna téh.
Kari kuring nu bati hémeng. Disérangkeun deui ka buruan, angger taya sasaha. Sanggeus ngaleupaskeun leungeunna tina sarigsig, ngan deregdeg baé manéhna ngejat ka luar ti kamar bari tuluy nelenyeng muru panto hareup.
Basa dituturkeun gagancangan, bet srog téh horéng Ema geus ngajanteng lebah dinya. Boa geus ti tatadi Ema ngajantengna téh. Pannona témbong semu carindul. Cimatana baé gugurilapan katojo ku cahaya lampu ti tebéh buruan.
Sajongjongan mah anteng baé neuteup ka kuring.
“Pangnyandakeun paying di pengker kanggo Apa…,” tuluyna téh semu dareuda.
Basa diteuteup deui, Ema lir nu teu wasa ngabedahkeun deui cimatana. Geus kitu mah, ngan segruk waé Ema muru korsi di rohangan tengah tuluy nyaluuh bari nginghak.
Harita pisan deuih adi kuring ceurikna bedah sapisan. Girimis mah duka iraha raatna.